昨以诗征亡碑于四十一丈既蒙酬和而诸兄亦继作焉联为巨编藏之巾笥虽所亡古刻不可复得而此之所获则已多矣顾其中犹有不能释然者因念吾子厚隶法妙古人当为我大书伟辞于壁庶以焜燿区区之望彼死鬼之陈迹其存亡盖不足为重轻也次韵见意云

zuó yǐ shī zhēng wáng bēi yú sì shí yī zhàng jì méng chóu hé ér zhū xiōng yì jì zuò yān lián wèi jù biān cáng zhī jīn sì suī suǒ wáng gǔ kè bù kě fù dé ér cǐ zhī suǒ huò zé yǐ duō yǐ gù qí zhōng yóu yǒu bù néng shì rán zhě yīn niàn wú zi hòu lì fǎ miào gǔ rén dāng wèi wǒ dà shū wěi cí yú bì shù yǐ kūn yào qū qū zhī wàng bǐ sǐ guǐ zhī chén jì qí cún wáng gài bù zú wèi zhòng qīng yě cì yùn jiàn yì yún

朱熹 · 宋代

zhū xī · sòng dài

标签： 诗词