仆自以四月十四日自延平归所寓之南轩积雨阴湿体中不佳二十五日夜梦至一处流水被道色清绝若有栏槛而无屋宇有笔砚皆浸水中予惊问何地旁有应者曰此玉澜堂也梦中欲取水中笔砚作诗诗未成而觉意绪萧爽殆不类人世鸡已一再鸣矣因赋此

pū zì yǐ sì yuè shí sì rì zì yán píng guī suǒ yù zhī nán xuān jī yǔ yīn shī tǐ zhōng bù jiā èr shí wǔ rì yè mèng zhì yī chù liú shuǐ bèi dào sè qīng jué ruò yǒu lán kǎn ér wú wū yǔ yǒu bǐ yàn jiē jìn shuǐ zhōng yǔ jīng wèn hé dì páng yǒu yīng zhě yuē cǐ yù lán táng yě mèng zhōng yù qǔ shuǐ zhōng bǐ yàn zuò shī shī wèi chéng ér jué yì xù xiāo shuǎng dài bù lèi rén shì jī yǐ yī zài míng yǐ yīn fù cǐ

朱槔 · 宋代

zhū gāo · sòng dài

标签： 诗词