十月十九日诸讲官晨趋迩英前夕初雪沾洽寻有旨权住讲一日既而同子开内翰正夫侍郎元功舍人少𥩟资善一饫而出诸公嘉其景而被上恩乃谓衰薄不可无作聊书长句深愧斐然 shí yuè shí jiǔ rì zhū jiǎng guān chén qū ěr yīng qián xī chū xuě zhān qià xún yǒu zhǐ quán zhù jiǎng yī rì jì ér tóng zi kāi nèi hàn zhèng fū shì láng yuán gōng shě rén shǎo zī shàn yī yù ér chū zhū gōng jiā qí jǐng ér bèi shàng ēn nǎi wèi shuāi báo bù kě wú zuò liáo shū zhǎng jù shēn kuì fěi rán 张舜民 · 宋代 zhāng shùn mín · sòng dài 标签： 诗词 西xī风fēng拔bá地dì夜yè飘piāo霙yīng，天tiān惠huì胪lú传chuán讲jiǎng暂zàn停tíng。 病bìng眼yǎn昏hūn花huā逋bū读dú史shǐ，高gāo谈tán快kuài论lùn阻zǔ横héng经jīng。 御yù沟gōu容róng与yǔ冰bīng初chū合hé，苑yuàn柳liǔ扶fú疏shū叶yè未wèi零líng。 可kě是shì太tài平píng占zhàn上shàng瑞ruì，衰shuāi才cái殊shū不bù解jiě丹dān青qīng。 ← 返回诗文列表