龙孙竹生辰阳山谷间高不盈尺细仅如针而凡所以为竹者无一不具予寘石斛中暮春生数笋森然可喜为赋此

lóng sūn zhú shēng chén yáng shān gǔ jiān gāo bù yíng chǐ xì jǐn rú zhēn ér fán suǒ yǐ wèi zhú zhě wú yī bù jù yǔ zhì shí hú zhōng mù chūn shēng shù sǔn sēn rán kě xǐ wèi fù cǐ

张栻 · 宋代

zhāng shì · sòng dài

标签： 诗词