嘲李珣（宾贡李珣，字德润，本蜀中土生波斯也。少小苦心，屡称宾贡，所吟诗句，往往动人。尹校书鹗者，锦城烟月之士，与李生常为善友。遽因戏遇嘲之，李生文章，扫地而尽。诗曰：）

cháo lǐ xún bīn gòng lǐ xún zì dé rùn běn shǔ zhōng tǔ shēng bō sī yě shǎo xiǎo kǔ xīn lǚ chēng bīn gòng suǒ yín shī jù wǎng wǎng dòng rén yǐn xiào shū è zhě jǐn chéng yān yuè zhī shì yǔ lǐ shēng cháng wèi shàn yǒu jù yīn xì yù cháo zhī lǐ shēng wén zhāng sǎo dì ér jǐn shī yuē

尹鹗 · 唐代

yǐn è · táng dài

标签： 诗词