余以咸亨元年在西京寻听于时与幷部处一法师莱州弘祎论师更有三二诸德同契鹫岭标心觉树然而一公属母亲之年老遂怀恋于幷州祎师遇玄瞻于江宁乃叙情于安养玄逵既到广府复阻先期唯与晋州小僧善行同去神州故友索尔分飞印度新知冥焉未会此时踯躅难以为怀戏拟四愁聊题两绝 一

yú yǐ xián hēng yuán nián zài xī jīng xún tīng yú shí yǔ bìng bù chù yī fǎ shī lái zhōu hóng yī lùn shī gèng yǒu sān èr zhū dé tóng qì jiù lǐng biāo xīn jué shù rán ér yī gōng shǔ mǔ qīn zhī nián lǎo suì huái liàn yú bìng zhōu yī shī yù xuán zhān yú jiāng níng nǎi xù qíng yú ān yǎng xuán kuí jì dào guǎng fǔ fù zǔ xiān qī wéi yǔ jìn zhōu xiǎo sēng shàn xíng tóng qù shén zhōu gù yǒu suǒ ěr fēn fēi yìn dù xīn zhī míng yān wèi huì cǐ shí zhí zhú nán yǐ wèi huái xì nǐ sì chóu liáo tí liǎng jué yī

义净 · 唐代

yì jìng · táng dài

标签： 诗词