诗僧常不轻以梅花句得名于时雪后踏月相过论诗终夕退得二绝以谢 其二

shī sēng cháng bù qīng yǐ méi huā jù dé míng yú shí xuě hòu tà yuè xiāng guò lùn shī zhōng xī tuì dé èr jué yǐ xiè qí èr

杨冠卿 宋代

yáng guān qīng · sòng dài

标签: 诗词

huāngjiāngluò鸿hóngyǐngyuǎnchènyōurényuèlái

xuěyúnlíndànxiāngduìyuèbiānyuēyǒuhánméi

← 返回诗文列表