高宗时瑶（胡楚宾，秋浦〖贵池〗人。善属文，高宗召为右史、兼崇贤直学士，预选与诸儒论禁中，撰《臣轨》等书千余篇。朝廷疑议表疏密使参处，以分宰相权，号北门学士。楚宾为文甚敏，必酒中下笔。高宗每命作时，常以金银杯𣂏酒饮之，文成輙赐焉。其英资豪颖，与李白伦，故当时谣曰：）（《全唐诗》八七八《胡楚宾谣》，以为与晚唐顾云、张乔、殷文圭等为同时人，文字有不同。〖2〗）

gāo zōng shí yáo hú chǔ bīn qiū pǔ guì chí rén shàn shǔ wén gāo zōng zhào wèi yòu shǐ jiān chóng xián zhí xué shì yù xuǎn yǔ zhū rú lùn jìn zhōng zhuàn chén guǐ děng shū qiān yú piān cháo tíng yí yì biǎo shū mì shǐ cān chù yǐ fēn zǎi xiāng quán hào běi mén xué shì chǔ bīn wèi wén shèn mǐn bì jiǔ zhōng xià bǐ gāo zōng měi mìng zuò shí cháng yǐ jīn yín bēi jiǔ yǐn zhī wén chéng zhé cì yān qí yīng zī háo yǐng yǔ lǐ bái lún gù dāng shí yáo yuē quán táng shī bā qī bā hú chǔ bīn yáo yǐ wèi yǔ wǎn táng gù yún zhāng qiáo yīn wén guī děng wèi tóng shí rén wén zì yǒu bù tóng

无名氏 · 唐代

wú míng shì · táng dài

标签： 诗词