久拟重阳一登龙山以荒榛峭壁无容足之地欲访昔人风帽遗址竟不可得遂领客之凌歊偶成四绝 其二

jiǔ nǐ zhòng yáng yī dēng lóng shān yǐ huāng zhēn qiào bì wú róng zú zhī dì yù fǎng xī rén fēng mào yí zhǐ jìng bù kě dé suì lǐng kè zhī líng xiāo ǒu chéng sì jué qí èr

吴芾 · 宋代

wú fèi · sòng dài

标签： 诗词