彦嘉通守当今之俊伟人也余心向慕之常以未获识君为恨兹因孔纯老遂有邂逅之适其何幸如此将归纯老置酒饯别仆实预坐酒数行纯老丐诗于彦嘉以记坐上笑谈之乐顷刻扫数百言挥毫落纸云烟飞动永叔所谓盈前尽珠玑一一难简汰者殆谓是邪索鄙句不敢以固陋辞辄和北庄二诗奉呈 其一

yàn jiā tōng shǒu dāng jīn zhī jùn wěi rén yě yú xīn xiàng mù zhī cháng yǐ wèi huò shí jūn wèi hèn zī yīn kǒng chún lǎo suì yǒu xiè hòu zhī shì qí hé xìng rú cǐ jiāng guī chún lǎo zhì jiǔ jiàn bié pū shí yù zuò jiǔ shù xíng chún lǎo gài shī yú yàn jiā yǐ jì zuò shàng xiào tán zhī lè qǐng kè sǎo shù bǎi yán huī háo luò zhǐ yún yān fēi dòng yǒng shū suǒ wèi yíng qián jǐn zhū jī yī yī nán jiǎn tài zhě dài wèi shì xié suǒ bǐ jù bù gǎn yǐ gù lòu cí zhé hé běi zhuāng èr shī fèng chéng qí yī

王之道 · 宋代

wáng zhī dào · sòng dài

标签： 诗词