清明后一日出寻梨花先过城南资福僧舍修竹森然即赋小诗盛道爱竹之意客摘诗语病予曰君自有竹何来此为因作梨花解嘲盖予故秋至魏未尝见梨花盛时资福之句良率然也晚饮全福抵花下披取巨枝立植间坐欢甚径醉乃知吾家子猷直与竹同迷耳亦为作诗凡得三绝句 其三

qīng míng hòu yī rì chū xún lí huā xiān guò chéng nán zī fú sēng shě xiū zhú sēn rán jí fù xiǎo shī shèng dào ài zhú zhī yì kè zhāi shī yǔ bìng yǔ yuē jūn zì yǒu zhú hé lái cǐ wèi yīn zuò lí huā jiě cháo gài yǔ gù qiū zhì wèi wèi cháng jiàn lí huā shèng shí zī fú zhī jù liáng lǜ rán yě wǎn yǐn quán fú dǐ huā xià pī qǔ jù zhī lì zhí jiān zuò huān shèn jìng zuì nǎi zhī wú jiā zi yóu zhí yǔ zhú tóng mí ěr yì wèi zuò shī fán dé sān jué jù qí sān

王安中 · 宋代

wáng ān zhōng · sòng dài

标签： 诗词