长沙竹笋闻于天下大者可十斤重食之甚甘而不冰脾昔渡湘欲作诗未暇也今复过之酬以此篇 zhǎng shā zhú sǔn wén yú tiān xià dà zhě kě shí jīn zhòng shí zhī shèn gān ér bù bīng pí xī dù xiāng yù zuò shī wèi xiá yě jīn fù guò zhī chóu yǐ cǐ piān 唐庚 · 宋代 táng gēng · sòng dài 标签: 诗词 地dì入rù长zhǎng沙shā莫mò叹tàn卑bēi,竹zhú萌méng径jìng尺chǐ旧jiù相xiāng知zhī。 九jiǔ重zhòng才cái复fù金jīn门mén籍jí,万wàn里lǐ先xiān参cān玉yù版bǎn师shī。 契qì阔kuò累lèi年nián真zhēn负fù口kǒu,裵péi徊huái弥mí月yuè未wèi妨fáng脾pí。 渭wèi川chuān风fēng味wèi那nà能néng对duì,中zhōng有yǒu离lí骚sāo九jiǔ辨biàn辞cí。 ← 返回诗文列表