子由将赴南都与余会宿于逍遥堂作两绝句读之殆不可为怀因和其诗以自解余观子由自少旷达天资近道又得至人养生长年之诀而余亦窃闻其一二以为今者宦游相别之日浅而异时退休相从之日长既以自解且以慰子由云 其一

zi yóu jiāng fù nán dōu yǔ yú huì sù yú xiāo yáo táng zuò liǎng jué jù dú zhī dài bù kě wèi huái yīn hé qí shī yǐ zì jiě yú guān zi yóu zì shǎo kuàng dá tiān zī jìn dào yòu dé zhì rén yǎng shēng zhǎng nián zhī jué ér yú yì qiè wén qí yī èr yǐ wèi jīn zhě huàn yóu xiāng bié zhī rì qiǎn ér yì shí tuì xiū xiāng cóng zhī rì zhǎng jì yǐ zì jiě qiě yǐ wèi zi yóu yún qí yī

苏轼 · 宋代

sū shì · sòng dài

标签： 诗词