雪窦石门和尚会中一日晨粥赴堂坐久恍惚中有人曰室中有语凭谁举琴上无弦不必弹惊觉行粥至面前粥罢打鼓入室室中举举一不得举二进云室中有语凭谁举门云更有一句在进云琴上无弦不必弹门云去人不知者谓吾实答此话却是不知是寐语当时不曾说破今作一偈

xuě dòu shí mén hé shàng huì zhōng yī rì chén zhōu fù táng zuò jiǔ huǎng hū zhōng yǒu rén yuē shì zhōng yǒu yǔ píng shuí jǔ qín shàng wú xián bù bì dàn jīng jué xíng zhōu zhì miàn qián zhōu bà dǎ gǔ rù shì shì zhōng jǔ jǔ yī bù dé jǔ èr jìn yún shì zhōng yǒu yǔ píng shuí jǔ mén yún gèng yǒu yī jù zài jìn yún qín shàng wú xián bù bì dàn mén yún qù rén bù zhī zhě wèi wú shí dá cǐ huà què shì bù zhī shì mèi yǔ dāng shí bù céng shuō pò jīn zuò yī jì

释云岫 · 宋代

shì yún xiù · sòng dài

标签： 诗词