岁暮值雪山斋焚香独坐命童取雪烹茗因思柳絮随风起之句遂取谢道蕴传读之见其神情散朗故有林下风气益发幽兴乃为诗兼简居士公济彼上人冲晦

suì mù zhí xuě shān zhāi fén xiāng dú zuò mìng tóng qǔ xuě pēng míng yīn sī liǔ xù suí fēng qǐ zhī jù suì qǔ xiè dào yùn chuán dú zhī jiàn qí shén qíng sàn lǎng gù yǒu lín xià fēng qì yì fā yōu xīng nǎi wèi shī jiān jiǎn jū shì gōng jì bǐ shàng rén chōng huì

释契嵩 · 宋代

shì qì sōng · sòng dài

标签： 诗词