周晦叔所宅之左一坡隠然而高有竹万个架小轩于翠雾苍雪间日弹琴读书其下轩外鸣泉清驶若与弦诵之声相答爱其境胜为赋一绝

zhōu huì shū suǒ zhái zhī zuǒ yī pō yǐn rán ér gāo yǒu zhú wàn gè jià xiǎo xuān yú cuì wù cāng xuě jiān rì dàn qín dú shū qí xià xuān wài míng quán qīng shǐ ruò yǔ xián sòng zhī shēng xiāng dá ài qí jìng shèng wèi fù yī jué

史弥宁 · 宋代

shǐ mí níng · sòng dài

标签： 诗词