唐人刘长卿送彻上人归越云禅客无心杖锡还沃洲深处草堂闲身随弊履经残雪手绽寒衣入旧山独向青山依树下空留明月在人间那堪别后长相忆云水苍苍但闲关洪义二上人请次韵归山阴

táng rén liú zhǎng qīng sòng chè shàng rén guī yuè yún chán kè wú xīn zhàng xī hái wò zhōu shēn chù cǎo táng xián shēn suí bì lǚ jīng cán xuě shǒu zhàn hán yī rù jiù shān dú xiàng qīng shān yī shù xià kōng liú míng yuè zài rén jiān nà kān bié hòu zhǎng xiāng yì yún shuǐ cāng cāng dàn xián guān hóng yì èr shàng rén qǐng cì yùn guī shān yīn

释居简 · 宋代

shì jū jiǎn · sòng dài

标签： 诗词