余宿鄂州崇阳县之麻步使仆问途曰西去七里至南楼山而余诗遂称南楼及过山有叟云彼南劳山余笑曰培𪣻之土人妄名为山又妄名为南劳予妄问彼又妄应予又妄听又从而妄言是俱为一幻然山为山而已曰南劳亦可曰南楼亦可而彼皆无所与物有故常予亦从其旧而已因复作偈寄心师师当为予一笑

yú sù è zhōu chóng yáng xiàn zhī má bù shǐ pū wèn tú yuē xī qù qī lǐ zhì nán lóu shān ér yú shī suì chēng nán lóu jí guò shān yǒu sǒu yún bǐ nán láo shān yú xiào yuē péi lóu zhī tǔ rén wàng míng wèi shān yòu wàng míng wèi nán láo yǔ wàng wèn bǐ yòu wàng yīng yǔ yòu wàng tīng yòu cóng ér wàng yán shì jù wèi yī huàn rán shān wèi shān ér yǐ yuē nán láo yì kě yuē nán lóu yì kě ér bǐ jiē wú suǒ yǔ wù yǒu gù cháng yǔ yì cóng qí jiù ér yǐ yīn fù zuò jì jì xīn shī shī dāng wèi yǔ yī xiào

彭汝砺 · 宋代

péng rǔ lì · sòng dài

标签： 诗词