达观禅师昙颖住隠静兰若或言自此猕猴散走不来颖尝哂曰吾知是山枇杷为多始至也未实故其去将实也必群集后果然颖恶乎俗之好异恐传以为人惑欲予咏而播之 dá guān chán shī tán yǐng zhù yǐn jìng lán ruò huò yán zì cǐ mí hóu sàn zǒu bù lái yǐng cháng shěn yuē wú zhī shì shān pí pá wèi duō shǐ zhì yě wèi shí gù qí qù jiāng shí yě bì qún jí hòu guǒ rán yǐng è hū sú zhī hǎo yì kǒng chuán yǐ wèi rén huò yù yǔ yǒng ér bō zhī 梅尧臣 · 宋代 méi yáo chén · sòng dài 标签： 诗词 隠yǐn静jìng山shān中zhōng寺sì，猕mí猴hóu往wǎng往wǎng过guò。 导dǎo师shī归guī以yǐ去qù，卢lú橘jú熟shú还hái多duō。 禅chán地dì宁níng求qiú悕xī，居jū人rén切qiè莫mò讹é。 未wèi尝cháng嫌xián此cǐ物wù，任rèn挂guà古gǔ松sōng柯kē。 ← 返回诗文列表