严子重以诗游于名胜间，旧矣。余晚于江南相遇，甚乐。不幸且没袭美，作诗序而吊之其名，真不朽矣，又何戚其死哉？余因息悲而为之和

yán zi zhòng yǐ shī yóu yú míng shèng jiān jiù yǐ yú wǎn yú jiāng nán xiāng yù shèn lè bù xìng qiě méi xí měi zuò shī xù ér diào zhī qí míng zhēn bù xiǔ yǐ yòu hé qī qí sǐ zāi yú yīn xī bēi ér wèi zhī hé

陆龟蒙 · 唐代

lù guī méng · táng dài

标签： 诗词