潘邠老尝得诗云满城风雨近重阳文章之妙至此极矣后托谢无逸缀成无逸诗云病思王子同倾酒愁忆潘郎共赋诗盖为此语也王子立之也作此诗未数年而立之邠老墓木已拱无逸穷困江南未有定止感叹之余辄成二绝 其一

pān bīn lǎo cháng dé shī yún mǎn chéng fēng yǔ jìn zhòng yáng wén zhāng zhī miào zhì cǐ jí yǐ hòu tuō xiè wú yì zhuì chéng wú yì shī yún bìng sī wáng zi tóng qīng jiǔ chóu yì pān láng gòng fù shī gài wèi cǐ yǔ yě wáng zi lì zhī yě zuò cǐ shī wèi shù nián ér lì zhī bīn lǎo mù mù yǐ gǒng wú yì qióng kùn jiāng nán wèi yǒu dìng zhǐ gǎn tàn zhī yú zhé chéng èr jué qí yī

吕本中 · 宋代

lǚ běn zhōng · sòng dài

标签： 诗词