和仆射牛相公以离阙庭七年班行亲故亡殁十无一人再睹龙颜喜庆虽极感叹风烛能不怆然因成四韵并示集贤中书二相公所和 hé pū shè niú xiāng gōng yǐ lí quē tíng qī nián bān xíng qīn gù wáng mò shí wú yī rén zài dǔ lóng yán xǐ qìng suī jí gǎn tàn fēng zhú néng bù chuàng rán yīn chéng sì yùn bìng shì jí xián zhōng shū èr xiāng gōng suǒ hé 刘禹锡 · 唐代 liú yǔ xī · táng dài 标签： 诗词 久jiǔ辞cí龙lóng阙quē拥yōng红hóng旗qí，喜xǐ见jiàn天tiān颜yán拜bài赤chì墀chí。三sān省shěng英yīng寮liáo非fēi旧jiù侣lǚ， 云yún母mǔ屏píng风fēng即jí施shī设shè，可kě怜lián荣róng耀yào冠guān当dāng时shí。 ← 返回诗文列表