至启伏以摇落九秋正怜残菊凄清四韵忽及弊庐仆射相公闲世宏才九流奥主动则代天而理启迪谟猷静则味道之腴吟咏情性当休干之多暇征骚楚以自娱因临菊酒之觞猥念芸香之客顾惟蒙鄙曷称奖私苟慙属和之非宁表感知之甚辄资一笑用写寸心

zhì qǐ fú yǐ yáo luò jiǔ qiū zhèng lián cán jú qī qīng sì yùn hū jí bì lú pū shè xiāng gōng xián shì hóng cái jiǔ liú ào zhǔ dòng zé dài tiān ér lǐ qǐ dí mó yóu jìng zé wèi dào zhī yú yín yǒng qíng xìng dāng xiū gàn zhī duō xiá zhēng sāo chǔ yǐ zì yú yīn lín jú jiǔ zhī shāng wěi niàn yún xiāng zhī kè gù wéi méng bǐ hé chēng jiǎng sī gǒu cán shǔ hé zhī fēi níng biǎo gǎn zhī zhī shèn zhé zī yī xiào yòng xiě cùn xīn

李至 · 宋代

lǐ zhì · sòng dài

标签： 诗词