小子祇自夜来风气又作肿连颐颔热发心脾无以豁其烦襟徒自乐于酣咏旋书在纸不觉成篇又获五章皆依前韵达诚而已何足为诗而惜经苦心忍作弃物入门遽绝既缘知己之获伸束手终降尚以疲兵而再战三思无取一笑有余昔汉室大将军有长揖之客今我朝大丞相有属和之生皆一时之美也不亦可乎 其三

xiǎo zi qí zì yè lái fēng qì yòu zuò zhǒng lián yí hàn rè fā xīn pí wú yǐ huō qí fán jīn tú zì lè yú hān yǒng xuán shū zài zhǐ bù jué chéng piān yòu huò wǔ zhāng jiē yī qián yùn dá chéng ér yǐ hé zú wèi shī ér xī jīng kǔ xīn rěn zuò qì wù rù mén jù jué jì yuán zhī jǐ zhī huò shēn shù shǒu zhōng jiàng shàng yǐ pí bīng ér zài zhàn sān sī wú qǔ yī xiào yǒu yú xī hàn shì dà jiāng jūn yǒu zhǎng yī zhī kè jīn wǒ cháo dà chéng xiāng yǒu shǔ hé zhī shēng jiē yī shí zhī měi yě bù yì kě hū qí sān

李至 · 宋代

lǐ zhì · sòng dài

标签： 诗词