峤南僧罕遵戒律况向上事独琮师隐居湖岩绝不至城市超然拔俗闻余来策杖见过与语可人知为饱参衲子也询其所见盖尝从长芦了游了居长芦聚徒至千五百众道价籍甚江淮间余虽不之识然声气相合心期自亲尝辱贻问今见琮益知了之门风孤峻真楷老儿孙也退处天台琮将浮海访之因赋诗赠琮且简了公异时得归决须相随于石桥侧可以握手一笑梁谿居士云

jiào nán sēng hǎn zūn jiè lǜ kuàng xiàng shàng shì dú cóng shī yǐn jū hú yán jué bù zhì chéng shì chāo rán bá sú wén yú lái cè zhàng jiàn guò yǔ yǔ kě rén zhī wèi bǎo cān nà zi yě xún qí suǒ jiàn gài cháng cóng zhǎng lú le yóu le jū zhǎng lú jù tú zhì qiān wǔ bǎi zhòng dào jià jí shèn jiāng huái jiān yú suī bù zhī shí rán shēng qì xiāng hé xīn qī zì qīn cháng rǔ yí wèn jīn jiàn cóng yì zhī le zhī mén fēng gū jùn zhēn kǎi lǎo ér sūn yě tuì chù tiān tái cóng jiāng fú hǎi fǎng zhī yīn fù shī zèng cóng qiě jiǎn le gōng yì shí dé guī jué xū xiāng suí yú shí qiáo cè kě yǐ wò shǒu yī xiào liáng xī jū shì yún

李纲 · 宋代

lǐ gāng · sòng dài

标签： 诗词