又捧新诗见褒陋止睹五章之绮丽如九奏之凄清其末章末句云谁比天人福皆从积善招天人之比固不敢当积善之征其来有自味嘉言之若是省薄德以何胜仰谢良知谨次来韵以老去心何用为首希垂采览 其一

yòu pěng xīn shī jiàn bāo lòu zhǐ dǔ wǔ zhāng zhī qǐ lì rú jiǔ zòu zhī qī qīng qí mò zhāng mò jù yún shuí bǐ tiān rén fú jiē cóng jī shàn zhāo tiān rén zhī bǐ gù bù gǎn dāng jī shàn zhī zhēng qí lái yǒu zì wèi jiā yán zhī ruò shì shěng báo dé yǐ hé shèng yǎng xiè liáng zhī jǐn cì lái yùn yǐ lǎo qù xīn hé yòng wèi shǒu xī chuí cǎi lǎn qí yī

李昉 · 宋代

lǐ fǎng · sòng dài

标签： 诗词