翁文尧员外捧金紫还乡之命雅发篇章将原交情远为嘉贶洎燕鸿陆犬楚水荆山又吐琼瑶逮之幽鄙虽涌泉思触逸兴皆虚而强韵押难非才颇媿輙兹酬和以质奖私

wēng wén yáo yuán wài pěng jīn zǐ hái xiāng zhī mìng yǎ fā piān zhāng jiāng yuán jiāo qíng yuǎn wèi jiā kuàng jì yàn hóng lù quǎn chǔ shuǐ jīng shān yòu tǔ qióng yáo dǎi zhī yōu bǐ suī yǒng quán sī chù yì xīng jiē xū ér qiáng yùn yā nán fēi cái pǒ kuì zhé zī chóu hé yǐ zhì jiǎng sī

黄滔 · 唐代

huáng tāo · táng dài

标签： 诗词