魏漕彦成昔宰弋阳政续上闻召对改秩予适当词命后自台郎出守滁垦荒田千二百顷柄国者挟妻家私憾以为罔功将漕襄阳修筑大堤御水患又以为妄作与洪兴祖为程伯禹刊论语解至周公谓鲁公有太息流涕之言彦成遂被窜于钦州柄国者死例逢赦宥归道南岳以大篇侑酒十尊见遗因成七绝以谢之 其七

wèi cáo yàn chéng xī zǎi yì yáng zhèng xù shàng wén zhào duì gǎi zhì yǔ shì dāng cí mìng hòu zì tái láng chū shǒu chú kěn huāng tián qiān èr bǎi qǐng bǐng guó zhě xié qī jiā sī hàn yǐ wèi wǎng gōng jiāng cáo xiāng yáng xiū zhù dà dī yù shuǐ huàn yòu yǐ wèi wàng zuò yǔ hóng xīng zǔ wèi chéng bó yǔ kān lùn yǔ jiě zhì zhōu gōng wèi lǔ gōng yǒu tài xī liú tì zhī yán yàn chéng suì bèi cuàn yú qīn zhōu bǐng guó zhě sǐ lì féng shè yòu guī dào nán yuè yǐ dà piān yòu jiǔ shí zūn jiàn yí yīn chéng qī jué yǐ xiè zhī qí qī

胡寅 · 宋代

hú yín · sòng dài

标签： 诗词