有客曰孤梅访予于易庵孤山之下与之坐夜未半孤月在天笑谓孤梅曰维此山与月与子是三孤者为不孤矣因相与酾酒更诵逋仙疏影暗香之句声满天地酒酣又从而歌之歌曰

yǒu kè yuē gū méi fǎng yǔ yú yì ān gū shān zhī xià yǔ zhī zuò yè wèi bàn gū yuè zài tiān xiào wèi gū méi yuē wéi cǐ shān yǔ yuè yǔ zi shì sān gū zhě wèi bù gū yǐ yīn xiāng yǔ shāi jiǔ gèng sòng bū xiān shū yǐng àn xiāng zhī jù shēng mǎn tiān dì jiǔ hān yòu cóng ér gē zhī gē yuē

何梦桂 宋代

hé mèng guì · sòng dài

标签: 诗词

jiǎn西shānzhīzhúshāngzhōuèrjūn

miǎosānjìngzhīsōngjìnsòngrén

tiānbīngshuāngluòguīgēn

wànérméixiōngjǐncún

gāokàngduōluòluòérzāoshìzhīmènmèn

jiébǎoduōjiǎojiǎoérshòurénzhīhūnhūn

wéinièérméizhìzhīqīng

érlínméicāozhīzhēn

jiēméizhīàikuàngshìwén

jiāngméiyǒuxīnqiānshuílùn

分享

复制链接或在手机上使用系统分享。

← 返回诗文列表