绿阴亭自唐时有之到今五百年卢肇二三公题诗之后吟声寂寂久矣亭前古木不存绿阴之名殆成虚设今诗人李贾友山作尉于此实居此亭公事之暇与江山风景应接境因人胜见于吟笔多矣友人石屏戴复古访之相与周旋于亭上题四绝句以记曾来 其一

lǜ yīn tíng zì táng shí yǒu zhī dào jīn wǔ bǎi nián lú zhào èr sān gōng tí shī zhī hòu yín shēng jì jì jiǔ yǐ tíng qián gǔ mù bù cún lǜ yīn zhī míng dài chéng xū shè jīn shī rén lǐ jiǎ yǒu shān zuò wèi yú cǐ shí jū cǐ tíng gōng shì zhī xiá yǔ jiāng shān fēng jǐng yīng jiē jìng yīn rén shèng jiàn yú yín bǐ duō yǐ yǒu rén shí píng dài fù gǔ fǎng zhī xiāng yǔ zhōu xuán yú tíng shàng tí sì jué jù yǐ jì céng lái qí yī

戴复古 · 宋代

dài fù gǔ · sòng dài

标签： 诗词