方岩山有仙人田项宜父家其下于屋之西偏筑亭疏沼杂莳花木为娱奉寿母之地即以名之自著怀仙杂咏百有一首名胜留题亦多未免皆泥乎神仙之说来征余吟余谓神仙之事深言之则似诞今诸贤所赋无复余蕴使余更下注脚不愈诞乎且人生一世苟能超然达观惟适之安斯人中之仙已岂必十洲三岛间之谓哉因即此意赋十章 其七

fāng yán shān yǒu xiān rén tián xiàng yí fù jiā qí xià yú wū zhī xī piān zhù tíng shū zhǎo zá shí huā mù wèi yú fèng shòu mǔ zhī dì jí yǐ míng zhī zì zhù huái xiān zá yǒng bǎi yǒu yī shǒu míng shèng liú tí yì duō wèi miǎn jiē ní hū shén xiān zhī shuō lái zhēng yú yín yú wèi shén xiān zhī shì shēn yán zhī zé shì dàn jīn zhū xián suǒ fù wú fù yú yùn shǐ yú gèng xià zhù jiǎo bù yù dàn hū qiě rén shēng yī shì gǒu néng chāo rán dá guān wéi shì zhī ān sī rén zhōng zhī xiān yǐ qǐ bì shí zhōu sān dǎo jiān zhī wèi zāi yīn jí cǐ yì fù shí zhāng qí qī

戴昺 · 宋代

dài bǐng · sòng dài

标签： 诗词