蒸豚（王中令既平蜀，捕逐余寇，与步队〖队伍〗相远，饥甚，乃入一村寺中。主僧醉甚箕踞，公怒，欲斩之。僧应对不慑，公奇而释之。间求蔬食，僧云：「有肉无蔬。」公益奇之。餽以蒸豚头，食之甚美。公喜，问僧：「止能饮酒食肉耶，抑有他技耶？」僧自言能诗。公令赋蒸豚诗，援〖操〗笔立成。诗云〖见下〗。公大喜，与紫衣，赐号为蜀中诗僧。）

zhēng tún wáng zhōng lìng jì píng shǔ bǔ zhú yú kòu yǔ bù duì duì wǔ xiāng yuǎn jī shèn nǎi rù yī cūn sì zhōng zhǔ sēng zuì shèn jī jù gōng nù yù zhǎn zhī sēng yīng duì bù shè gōng qí ér shì zhī jiān qiú shū shí sēng yún yǒu ròu wú shū gōng yì qí zhī kuì yǐ zhēng tún tóu shí zhī shèn měi gōng xǐ wèn sēng zhǐ néng yǐn jiǔ shí ròu yé yì yǒu tā jì yé sēng zì yán néng shī gōng lìng fù zhēng tún shī yuán cāo bǐ lì chéng shī yún jiàn xià gōng dà xǐ yǔ zǐ yī cì hào wèi shǔ zhōng shī sēng

村寺僧 · 唐代

cūn sì sēng · táng dài

标签： 诗词