余常爱杜牧之晚花红艳静高树绿阴初之句还山居适当此时讽味不已有概于余心者用为韵作十绝 其九

yú cháng ài dù mù zhī wǎn huā hóng yàn jìng gāo shù lǜ yīn chū zhī jù hái shān jū shì dāng cǐ shí fěng wèi bù yǐ yǒu gài yú yú xīn zhě yòng wèi yùn zuò shí jué qí jiǔ

程俱 · 宋代

chéng jù · sòng dài

标签： 诗词