道传山丹一本两花举以见遗夜窗翻书偶见刘潜夫尝赋云偶然避雨过民舍一本山丹恰盛开种久树身樛似盖浇频花面大如杯怪疑朱草非时出惊问红云甚处来可惜书生无事力千金移入画栏栽因借韵同赋一首

dào chuán shān dān yī běn liǎng huā jǔ yǐ jiàn yí yè chuāng fān shū ǒu jiàn liú qián fū cháng fù yún ǒu rán bì yǔ guò mín shě yī běn shān dān qià shèng kāi zhǒng jiǔ shù shēn jiū shì gài jiāo pín huā miàn dà rú bēi guài yí zhū cǎo fēi shí chū jīng wèn hóng yún shèn chù lái kě xī shū shēng wú shì lì qiān jīn yí rù huà lán zāi yīn jiè yùn tóng fù yī shǒu

程公许 · 宋代

chéng gōng xǔ · sòng dài

标签： 诗词